Ratch님의 프로필iRat사진블로그리스트기타 도구 도움말

iRat

ไม่ว่าวันเวลาจะหมุนจะเวียนเปลี่ยนไปแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่ใจจะหมุนตามสักที
2009-04-26

ย้ายไปอยู่ที่ http://iratonline.net แล้วนะ

ย้ายไปอยู่ที่ http://iratonline.net แล้วนะ

มันช้าๆ หน่อยนะ server อยู่ที่บ้าน
2008-09-10

H2 - ความรัก ความฝัน มิตรภาพ

 
 
เมื่ออาทิดก่อนได้ดู series ญี่ปุ่น เรื่อง H2 ได้ดูแล้วก้อรู้สึกตื้นตันมาก เลยอยากเอามาแนะนำให้คนอื่นได้ดู
 
เรื่องราวก็เป็นเกี่ยวกับ ความรัก ความฝันและก็มิตรภาพ ระหว่าง Hiro, Haruka, Hikari และ Hideo
 
ซึ่งเรื่องจะพูดถึงกีฬาเบสบอลและโคชิเอ็ง (การแข่งขันกีฬาเบสบอลมัธยมปลายทั่วประเทศของญี่ปุ่น) เป็นหลัก
 
 
H2 เป็นเรื่องที่ทำให้ได้อ่านผลงานของอาดาจิทุกเรื่อง (หาซื้อยากมาก(เมื่อก่อน(สมัยเล่มละ 30 บาท(นานมากแล้ว))))
 
ก็จะมี Miyuki, Touch, Slowstep, Rough, Short Program 
 
H2 version แรกพิมพ์ปี 1992 พอปี 2005 ก็ถูกหยิบขึ้นมาทำเป็น series ความยาว 12 ตอน
 
ตัวละครหลักก็จะมี
 
 
 
Kunimi Hiro
 
 
แสดงโดย Yamada Takayuki
 
 
 
Hiro (อ่านพ้องเสียง Hero) เป็นผู้ซึ่งมีความสามรถทางด้านการ Pitching หรือขว้างลูก
 
เป็นเพื่อนบ้านกับ  Hikari และหลงรัก Hikari มาโดยตลอดผู้ซึ่งเป็นแฟนกับ Hideo
 
 โดยตอนมัธยมต้นได้แชมป์ระดับเขตกับโรงเรียน Seinan โดยอยู่โรงเรียนเดียวกับ Hikari
 
และ Hideo เมื่อจบชั้นมัธยมต้น หมอบอกว่า-hอศอกมีปัญหาจะไม่สามารถเล่นเบสบอลได้อีก
 
จึงได้เข้าโรงเรียน Senkawa ที่ไม่มีชมรมเบสบอลซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวกับ Haruka
 
 
 
Koga Haruka
 
 
แสดงโดย Ishihara Satomi
 
 
Haruka (ฤดูใบไม้ผลิ) เป็นผู้หญิงที่ซุ่มซ่ามแต่น่ารัก เป็นผู้จัดการชมรมเบสบอลของโรงเรียน Senkawa
 
เป็นผู้ที่หลงรัก Hiro และคอยให้กำลังใจ Hiro อยู่เสมอ ถึงแม้ว่า Hiro นั้นจะมองข้ามเธอ ไปหา Hikari มากกว่า
 
แต่เธอก็ยังรอคอยอยู่เคียงข้าง Hiro ตลอดมา Haruka ไฝ่ฝันว่าจะเป็น Flight Attandance เพื่อจะได้
 
คอยดูแลคนที่ตนรัก
 
 
 
Tachibana Hideo
 
 
 
แสดงโดย Tanaka Koutarou
 
 
Hideo (Hero) เป็นผู้ซึ่งมีความสามารถทางด้านการ Batting (ตีลูก) โดยเป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้นของ
 
Hiro และ Hikari โดยสมัยมัธยมปลายได้ไปอยู่ที่โรงเรียน Meiwaichi ที่มีชื่อเสียงทางด้านเบสบอล
 
ซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวกับ Hikari ภายหลังที่รู้ข่าวว่า Hiro ยังสมามรถเล่นเบสต่อไปได้
 
จึงได้ชักชวน Hiro มาอยู่ที่ Meiwa แต่ Hiro เลือกที่จะอยู่กับ Haruka โดยบุคลิกจะเป็นคนที่เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว
 
 
 
Amamiya Hikari
 
 
 
แสดงโดย Ichikawa Yui
 
 
Hikari (แสงสว่าง) เป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยนผู้ซึ่งมีความ เป็นเพื่อนกับ Hiro ตั้งแต่สมัยยังเด็ก
 
เป็นแฟนกับ Hideo ตั้งแต่สมัยอยู่มัธยมต้น Seinan โดยการแนะนำของ Hiro
 
เมื่ออยู่ชั้นมัธยมปลายที่ Meiwaichi เธออยู่ชมรมยิงธนู แต่เมื่อ Hideo ขอร้องให้เธอ
 
มาเป็นผู้จัดการชมรมเบสบอล เธอจึงหยุดกิจกรรมกับชมรมยิงธนูและมาเป็นผู้จัดการชมรม
 
เพื่อที่จะได้อยู่ไกล้ชิดกับ Hideo ที่มุ่งมั่นให้กับเบสบอล Hikari เป็นตัวละครที่ต้องตัดสินใจ
 
เป็นอย่างมากโดยต้องเลือกระหว่างความรักในปัจจุบันกับ Hideo และความพูกพันในวัยเด็กกับ Hiro
 
Hikari ฝันว่าจะเป็นนักข่าวกีฬาอย่างพ่อ โดยมีแม่และ Hiro คอยให้กำลังใจ
 
 
 
สิ่งสำคัญของเรื่อง...
 
 
 
ความสัมพันธ์ระหว่างมิตรภาพ
 
 
 
ตัว ละครทั้งหมดแทบทั้งเรื่องมีสิ่งนี้เป็นองค์ประกอบที่สำคัญ รวมทั้งเป็นสิ่งที่ซ้อนอยู่ระหว่างความรักของพวกเขาทั้ง 4 คน
 
มิตรภาพภายในเรื่องนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความซื่อสัตย์ ความไว้ใจและเข้าใจ รวมทั้งยังเป็นกำลังใจให้กันเสมอ
 
แม้ว่าจะต้องตกอยู่สถานการณ์ที่ทำให้ต้องต่อสู้ แข่งขันระหว่างกันและกันก็ตามความสัมพันธ์ของความรัก
 
เป็น ความรักที่อาจจะไม่ใช่เพียงแค่ความรักทั่วๆไป อย่างที่เคยเห็นตามปกติทั่วไป โดยเฉพาะความรักของ
 
Hiro และ Hikari ซึ่งดูจะซับซ้อนและแยกกันแทบไม่ออกระหว่างความผูกพันในอดีตจนถึงปัจจุบัน

ความ รักที่ Hiro มีต่อ Hikari นั้นคือความรักที่เขามีให้อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
 
Hikari จะเป็นคนแรกที่ปรากฎขึ้นมาในใจของเขา Hikari เป็นผู้ทำให้ Hiro ก้าวต่อไปได้แม้ว่าจะล้มเหลว
 
และยังคงฝังอยู่ในความทรงจำของ Hiro เป็นความรักในอดีตที่เต็มไปด้วยความผูกพัน และก็เช่นเดียวกับ Hikari
 
เธอตัดสินใจเป็นแฟนกับ Hideo แต่ความจริงแล้ว ในความรู้สึกลึกๆของเธอ เธอก็รัก Hiro มากเช่นเดียวกัน
 
" ไม่ว่าพวกเขาทั้งสองคน ทั้ง Hiro และ Hikari จะถูกแยกออกจากกัน พวกเขาก็ยังมีกันและกันเสมอ
 
และไม่มีทางที่ใครจะสามารถเปลี่ยนแปลงความรู้สึกนี้ไปได้.." ...เป็นคำพูดที่ Haruka พูดขึ้นมา
 
...ช่วงเวลาที่ใครบางคนกำลังอ่อนแอ... อีกคนก็จะอยู่ที่นั่นเสมอ....ทั้งที่ทั้งสองต่างไม่รู้ว่าอีกคนอยู่ที่นั่น
 
เป็น ความรู้สึกที่อบอุ่นมาก มากจนกระทั่งเราดูแล้วน้ำตานั้นไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเลย
 
ความรู้สึกของ Hiro และ Hikari เป็นความรักที่แฝงความผูกพันอันอ่อนโยนและบริสุทธิ์มากเข้าไว้ด้วยกัน...
 
ใน ขณะเดียวกัน ความรักของ Haruka ผู้ที่เข้ามาทำให้ Hiro ได้มองเห็นปัจจุบัน... แม้ว่า Hiro จะมองข้าม Haruka
 
และแม้ว่าสิ่งที่เธอทำทุกอย่างอาจจะดูมีค่าน้อยกว่าเมื่อเทียบกับ Hikari แต่ด้วยความจริงใจของเธอ
 
ความรักที่มีแต่ให้โดยไม่ได้หวังการตอบแทนใดๆ เธอกลับทำให้เขามีพลังอีกครั้ง เธอเป็นสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบันของ Hiro
 
เพื่อให้เขาก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆไปได้ ด้วยรอยยิ้มที่แม้ว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน เธอก็จะยิ้มให้กับ Hiro อยู่เสมอ
 
และนั้นเองเป็นสิ่งที่ทำให้ Hiro ได้เข้าใจตนเองและค้นพบตัวเองโดยก้าวข้ามผ่านอดีตที่เจ็บปวดไปได้..
 
" แม้ว่าเธอจะรักใคร ไม่ว่าใครก็ตาม ความรักของฉันในตอนนี้ที่มีต่อเธอก็ยังเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไป.. "

ส่วน ในความรักของ Hideo และ Hikari เป็นความรักที่สมบูรณ์แบบของความรักทั่วไป ต่างคนต่างเข้าใจกันและกัน
 
โดยไม่ต้องแสดงออกมาให้เห็น เขาทั้งสองทำให้อีกฝ่ายเข้มแข็งด้วยการมองดูและคอยรับเมื่อฝ่ายใดล้ม
 
แม้ว่า Hikari จะดูลังเลและสับสน แต่ Hideo ก็ยังคงไว้ใจ Hiro เพื่อนของตน รวมทั้งยังมอบโอกาสแก่ Hikari
 
ที่จะเลือกคนที่เธอรักที่สุด ความรักของ Hideo และ Hikari นั้นค่อนข้างเป็นการเสียสละที่น่าทึ่งมากจริงๆ...
 
"ที่ฉันเข้มแข็ง นั่นก็เพราะฉันอยู่ต่อหน้าเธอ..."
" ไม่ว่าอย่างไรฉันจะเข้มแข็งกว่าเดิม เพื่อที่เธอจะได้ตัดสินใจที่จะเลือกฉันอีกครั้ง "
 
 

ความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จในฝัน
 
 

ความฝันของ Hiro และ Hideo คือการเป็นนักกีฬาเบสบอลระดับอาชีพ แม้ว่าจะต้องผ่านความยากลำบาก
 
และต้องพบกับความผิดหวัง เขาก็ผ่านมันมาได้ เป็นความฝันที่ทำเพื่อตนเอง เพื่อคนที่รัก
ในเรื่องนั้น Hiro และ Hideo แม้ว่าจะต้องเป็นคู่ต่อสู้กัน ทั้งเบสบอลและความรัก
 
มิตรภาพของพวกเขาก็ยังคงเหมือนเดิมในท้ายที่สุด แต่ว่าในความพยายามของพวกเขา บางครั้งก็คล้ายกับความอ่อนแอ
 
ที่กลัวว่า สักวันหากพวกเขาปราศจากเบสบอล พวกเขาก็จะไม่มีอะไรเลย ซึ่งจะทำให้ความหวังของคนที่พวกเขาทั้งรัก
 
นั่นคือ Hikari และ Haruka พังทะลายต่อตัวพวกเขาลงไปด้วย...
 
 
 
ความฝันของ Haruka คือการได้ไปเป็น Flight Attendance หรือแอร์ฯ นั้นเอง เพื่อที่จะได้คอยดูแลคนที่ตนรัก
 
ซึ่งเป็นนักกีฬาเบสบอลมืออาชีพ(Hiro) นั่นเอง
 
 
 
สุดท้ายคือความฝันของ Hikari คือการเลือกที่จะได้เป็น Sport Reporter
 
เพื่อที่จะได้เขียนข่าวให้กับคนที่ตนรัก (ทั้ง Hiro และ Hideo)
 
 
=============================
 
เรื่องนี้ 10/10 ดูสามรอบก็ยังอยากดูอีก
 
ละครเรื่องนี้เก็บรายละเอียดได้ดีมั่กๆ แต่ก้อยังมีบั๊กอยู่ 555
 
นักแสดงก้อสื่ออารมณ์ได้ดี เพลงก็ยอดเยี่ยม
 
ตอนจบก็แตกต่างไปนิดนึง ได้ดูแล้วก็ก้อนึกถึงตัวเองจิงๆ
 
มันโดนหลายเรื่องเลย T T ดูแล้วก็จะรู้สึกอบอุ่น ตื้นตัน และอีกมากมาย
 
 
 
ตอนที่ชอบที่สุดก้อคงเป็นที่ Hiro แคชบอลกับ Hikari ร้องไห้ทุกรอบเลย
 
 
ปล. มีซาวซับอังกิด
 
ปล2. สั้นได้ใจดีมั้ย
 
2008-04-20

ไม่ได้อัพเกือบเดือน

 
ไม่ได้อัพซะนาน
 
ต้องอัพหน่อย
 
เพราะมันขี้เกียจ
 
อยากจะบอกว่าเมืองกาญร้อนสุดๆ
 
จบ
 
ขี้เกียดดีมั้ย 555
 
ปล. ช่วงนี้ล้มละลาย งดรับกิจนิมนต์ทุกชนิด
2008-03-24

เหมือนหัดขับรถ

 
วันนี้ตื่นมาทำงานจะออกจากบ้าน ถึงที่ทำงาน 9 โมงแน่ 555
 
สต๊าทรถ รถเสีย!!! เอี้ย กุฝืนชะตาฟ้าลิขิตหรือไงเนี่ย
 
แบตหมก เวงจิง วันนี้ตอนเยนกำลังจะไปเปลี่ยน ช้าไปสิบชั่วโมง
 
ก็คิดอยู่ทำไงดีวะ 555 ก่อนอื่นเลยโทไปบอกพี่เขาก่อนว่าจะไปสายไม่หน่อย
 
มีรถพี่อีกคัน เกียร์ทัมมะดาลองถอยออกจากบ้านขับในหมู่บ้านดู
 
ไม่ได้ขับมาห้าปีได้มั้ง ใบขับขี่ก้อสามปีละ -*-
 
เอาวะคล่องอยู่แค่คลัชไม่นิ่งเท่านั้นเอง
 
ออกจากบ้านดับเครื่องโชว์หน้าบ้านก่อนทีนึง 555
 
ขับไปซักพักถึงวงเวียนตรงราชพฤกษ์ ดับ!!! ปี้นนนนนนนนนนน อย่างยาว
 
ไปต่อกำลังจะจอด ดับอีกที 555
 
โคตรเหนื่อยเรยว่ะ นี่ขนาดรถไม่ติดนะเนี่ย
 
ทำงานไปกะว่าจะให้รถไม่ติดก่อนแล้วค่อยกลับ หึหึ
 
ขากลับก้อขับกลับเรื่อยมา ปกติดี แม่งเจือกดับหน้าบ้าน
 
ดับเครื่องโชวหน้าบ้านอีกละ พ่อออกมารอต้อนรับถึงหน้าบ้านเลย หึหึ
 
ทำกับข้าวรอเลย 555
 
กินอย่างนานเลยแม่งมัวแต่ดูนางทาส ไม่มีรัยดู - -
 
เล่นเกมอัพบลอก จบ zzzzzz
 
วันนี้ได้ดูรูป พวกเรา ที่ไปสระบุรีมาด้วย 555 น่าหนุกว่ะ
 
ไม่ได้ไปเพราะตื่นไม่ทัน -*-
 
 
ปล. อยากดูปิดเทอมใหญ่ ได้ดูพุ่งนี้ละงิ
2008-03-06

ว่างแล้วเว้ย แก้ว่างหน่อย

                                     ต้                         ด้             บั                                                     

ย่                         า                         า             ว                                       ม่             ต่             

                         วุ่             ง             ทิ                                                     ชั              มื             ลื

              สิ้                         ร             ด            อ่             ถู             s                                   

พิ่                                                 นี้                                     o                        กี            

                         ยู่             อี             ไ                             สุ            u                       ต้             (

                          เ                          ป            รู้                          n                                    

                                     สี่             ดู            สึ                         d                      ร์             

                          มื             ปี             ม                                                                 มั             

             ทุ                         ช้              า            ว่                         e           ล้                        

                                                    รู                         ะ           n                                      

            สิ่             กั                                       มั                           g           มั            ท่            

                                                       ไ                         เ             i                       ฉิ             ยู

                                           สิ                         ไ             สี           n           ก้                         กิ

ม่                         ดื                          ว์             ม่                        e                                   

             ว่                                       ก            ค่                         e           น่                         

ช่                                                    ะ                                     r                                     

ว่                           ที่             ที              ไ             ย            หี้            แ                                          

                                       เ              อ้             คุ้                        ม่                           ฟิ            

             พ้             ล้                                      ม            สุ                          ฟิ                         อ่

                                                   ล่             เ                                                     ดี           

             วิ             อั                                                              ย่                             จิ             )

                                                  แ                          ไ                          ด้                          

                                                        ล้                           ม่                                                  

                         ม่                         ว                                                                                  ล่

ต่                         ทั                          ก็              ะ             ช่           อ่                                        

ว่                                                                               นั                                                  ดี

                          วั                                                                                ว่                          จิ

             ด้                                                                  ร้                                                   

จิ                              ที่                                                               สี              นี้            สี            

              ทำ           2                                                                                                          

                           9                           า                                                                      

 

 

วันอาทิดที่บ้านทำบุญบ้าน ขอเชิญพี่น้องมาทำบุญ ล้างฮวยกัน

2008-02-10

นัดแห่งสยาม

 
วันสุกนัดกะไอ้ปุ้มว่ะจัไป sexophone กัน ตอนแรกก้อตกใจเหมือนกัน
 
ที่มันชวนไปร้านนั้น เพราะไม่มีที่จอดรถ ไม่ใช่ๆ เพราะเพลงมันแนวๆ
 
ไอ้คิวบอกมันชอบ 555 มันชอบเพราะมันไม่เสียเปรียบมั้ง
 
Brickbar เพลงมันไม่รู้จัก แต่คนอื่นที่รูจัก
 
Saxophone เพลงมันไม่รู้จัก แต่คนอื่นก้อไม่รู้จักด้วย
 
แล้วที่ฮากว่านั้นไอ้ปุ้ม เหนเขาเล่นเพลงฝรั่ง (แจ้ส บลู เรกเก้)
 
แต่เพลที่มันลิสมาที่จะขอนี่ Boyzone, Sasha, John Fraham งี้
 
เขาจะเล่นให้มั้ยเนี่ย
 
แล้วมันบอกไม่ชอบเลยว่ะ เพลงมันไม่มีเนื้อร้อง 555
 
เขาก็เล่นดีนะ ยิ่งตอนที่ยงคืน Ki & Jo Brother มาเล่น เล่นดีด้วยอ่ะ เจ๋งดี
 
วันนั้นหาที่จอดรถเหนื่อยฉิบวนรอบรางน้ำอนุสไปทีนึง แล้วก้อไปวนรอบซอยโยธีอีกรอบ
 
สุดท้ายก้อไปจอดที่เซนจูรี่ กินฮาจิบังไปซักพัก ไอ้ซีก้อมาด้วย
 
เปนสี่คน (ศรีหนุ่ม เอ้ย สี่หนุ่ม)
 
กินเสดขับรถกลับบ้าน เจือกลืมขับมาทางสวนจิตร
 
เจอด่านที่หน้าเขาดิน
 
ตำรวจ: ไปไหนมาคับ (เอาไฟส่องหน้า)
 
กุ: ไปทำงานมาคับ
 
ตำรวจ: แล้วจะไปไหนคับ (เอาไฟส่องเบาะข้างๆ มีโน๊ตบุ๊คกะเป้วางอยู่ เบาะหลังมีหนังสือ)
 
กุ: กลับบ้านคับ ต้องไปอีกไกลเลยเนี่ย
 
ตำรวจ: เชิญคับๆ
 
คันอื่นๆ แม่งโดนเป่าทุกคันอ่ะ 555
 
กลับบ้านนอน (ไม่หลับ)
 
วันเสาตื่นมาพ่อใช้ให้ไปดูรถพี่แล้วก้อไปรับหยกแล้วไปสยาม
 
รถติดฉิบหาย
 
กว่าจะไปถึง บ่ายสอง นัดบาสไว้บ่ายโมง
 
มนเหกำลังจะกลับพอดี 555 ได้คุยแปปนึง
 
ว่าจะไปชาบูชิ คนเยอะฉิบ ไปเซนคนเยอะกว่าอีก
 
เลยไปกินที่ยามาเนะ อร่อยดีถูกด้วย
 
ซักพักไอ้ตู่ก้อมา บ่ายสามมั้ง
 
ไอ้แปะมาบ่ายสามกว่า
 
สำลีมาสี่โมง
 
กินเสด แล้วก้อไปเกะกันต่อที่มาบุญครอง ได้ 1 แถม 1 คุ้มกว่าเลยไปนั่น
 
สองชั่วโมงกลับ
 
คราวหน้าคงไปวังของบาส หึหึ
 
ไปบ้านหยก ได้กินกะหลั่วด้วย (Kahlua) ไอ้ปุ้มเถียงว่าไม่ได้อ่านแบบนี้
 
อร่อยดี ชอบอ่ะ เปนกาแฟแล้วมีแอลกอฮอล์ กินไปนิดนึง แรงใช้ได้อยู่
 
พ่อหยกยังเติมเหล้าไปอีก เหอะๆ ไม่ไหวๆ
 
กลับบ้านห้าทุ่ม 555
 
วันนี้เทนนิสก้อไม่ได้ไปตี - - เกะก้อร้องรั่วๆ ไม่มีเสียงอ่ะ
 
กลับบ้านนอน
 
 
 
 
กำลังจะ publish ยูเว่เด้งขึ้นมา โดนนำ 555
 
เอารานิเอรี่ออกไป ฟานบาสเท่นมาแทนทีวะ
2008-02-03

ขี้เกียดว่ะ

 
แม่งเรื่องที่จะเขียนก้อเยอะนะ แต่มันขี้เกียจว่ะ
 
รับน้องไอที บายเนียห้อง ไปเที่ยวอื่นๆ อีก
 
 
 
 
เดือนนี้ก้อเยอะเหมือนเคย 555
 
แต่ก้อคงทุเลาไปหน่อย
 
 
 
ไม่มี hi5 (hiv), multyply มีแต่ที่่นี่ที่เดียว เจ้าเก่า
2008-01-12

In Depth

 
ช่วงนี้เครียดมากเลยว่ะ
 
เป็นตั้งแต่วันพุธละ วันพะหัดมันก้อยิ่งพอกพูน พอยิ่งวันสุกมันก้อทะลักออกมา
 
ที่คุยๆ ไปแล้วยิ้มไป หัวเราะไปมันก้อแค่กลบเกลื่อนเท่านั้น
 
คนอื่นจะได้ไม่รู้สึกอะไร
 
ยิ่งคุยเอ็มนี่ยิ่งง่ายใหญ่เลย
 
 
 
คุยกับทุกคนก้อมีตลก หึหึ เหอะเหอะ ห้าห้า เหอเหอ  ไปเรื่อยๆ
 
เก็บกดมันไว้ ซ่อนมันเอาไว้ เขาจะได้ไม่ต้องเปนห่วง
 
 
 
เมื่อวานน้ำตาไหลทั้งคืน วันนี้ว่าจะออกไปที่นั่งซักหน่อย
 
แต่ไม่รู้เกิดบ้าไรขึ้นมา โลกไม่ต้องการซะงั้น
 
ก็เลยได้ทีฉายเดี่ยวหมื่นลี้
 
 
 
เดินออกมาจากบอสัท แล้วก็เฮ้อ!!! กดมันเอาไว้สำเร็จ
 
ขึ้นรถตอนแรกว่าจะไปสยามแต่สตาร์ทรถละก้อไปทางบ้านแต่ก้อกลับรถจนได้
 
ไปสยามนั่นแหล่ะดีแล้ว
 
ไปดูเรื่อง Rainbow Song มาที่ลิโด้
 
ดูไปก้อไม่รู้เรื่อง ไม่มีสมาธิ สับสน แต่ก้อนั่งในนั้นนั่นแหล่ะ
 
นั่งคิดไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ
 
 
 
คำพูดที่เพื่อนเคยบอกไว้คือ
 
"ระวังใจตัวเองเมื่ออยู่คนเดียว"
 
คิดถึงเมิงจิงๆ ไม่น่าตายเลย ทิ้งกันได้ลงคอ
 
แล้วจะเล่นเกม กูคิดอะรัยอยู่ กัยใครล่ะ
 
ถ้ามีคนนั่งข้างๆ ไม่ต้องพูดอะรัยมันจะรู้สึกดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
 
หนังจบ ก้อไปนั่งกินเบียร์ กินคนเดียวนั่นแหล่ะ กินได้ 15 นาที เมาแระ
 
สามเหยือก ไม่ได้วางแก้วเลย จะได้ลืมๆ มันไป
 
ขับรถกลับบ้าน แว่บแรกไม่ได้จะกลับบ้านหรอก
 
กำลังจะขับรถไปทะเลอยู่แล้ว นั่งมองทะเลไปเรื่อยๆ
 
แต่ติดธุระพุ่งนี้เช้า ไม่งั้นคงเตลิดไปละ ตอนขับรถกลับบ้าน
 
จู่ก้อคิดถึงมันขึ้นมา ไอ้เพื่อนบ้า
 
ถ้ามันยังอยู่มันก้อคงรีบมาหาแล้ว
 
สัญญาระหว่างกันไว้ ถ้าใครมีปัญหา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็จะมาทันที
 
ไม่มีมันอีกแล้ว ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มี
 
 
 
ได้โปรดอย่าถามแล้วกันว่าเปนอะรัย ไม่อยากพูดถึงมันอีก
 
จะได้ลืมมันไป
 
 
 
ขอโทษด้วยบางคนที่ไม่ได้ถาม พอดีคุยอยู่กับใครก้อชวนคนนั้นแหล่ะ
 
เหนใครออนก้อชวน
 
โทสับไม่ได้ใช้หรอก ถ้าโทก้อคงจะมาแล้วล่ะ
 
 
 
เกลียดปีนี้ว่ะ แม่งไม่มีอะไรดีเลย เมื่อไหร่จะถึงปีหน้าซักทีวะ
 
 
 
เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยตื่นขึ้นมามองที่ปลายฟ้าแล้วค่อยลองเดินอีกครั้ง
 
อย่าเก็บไปคิดไม่ต้องใส่ใจอะไร
2008-01-04

block แรก

 
ทำงานวันแรก เยี่ยม ไม่ต้องมีคำบรรยาย
 
ทำงานวันที่สอง เยี่ยมกว่าเมื่อวานอีก
 
ลางไม่ดีเลยโว้ย!!!
 
เอาเบียร์มาล้างซวยหน่อยดิ๊
 
หรือไปลงอ่างล้างซวยดีวะ 555
 
ไม่อยากอาบน้ามจนไข่ขาวว่ะ
 
 
 
 
ปีนี้ยังต้อง Hear กันอีกนานแสนนาน
 

Ruaylarp Ratch

직업
관심 분야
ผมเป็นคนที่จนมาก